Run to the beat

VIVA_blog3_foto1Ik hartje hardlopen en ik hartje muziek en meestal gaan die twee liefdes goed samen, maar op sommige dagen niet. Nee, niet weer Lady Gaga. Tik. Volgend nummer. Sorry Kings of Leon, m’n sex is allesbehalve on fire op dit moment. Tik. Je moet inderdaad niet aan m’n Nikerrrsz zitten. Doei Opposites! Tijd voor een andere playlist.

The sound of silence
Als ik drie dagen later weer ga hardlopen, staan nog steeds dezelfde tunes in mijn playlist. Dan maar zonder iPhone en oortjes. Het is vroeg en afgezien van een paar krijsende meeuwen die een vuilniszak proberen open te pikken, is het stil op straat. Ik hoor mijn ademhaling en hoe mijn voeten neerkomen op de stoep. Eenmaal in de duinen hoor (en voel!) ik de wind en het ruisen van de zee. Wat een rust. Heerlijk!

Naar je lijf luisteren
Zes weken later heb ik nog steeds geen nieuwe playlist. Ik merk dat als ik zonder muziek loop beter naar mijn lichaam luister. Als ik een echte power song (‘Fly away’ van Lenny Kravitz is mijn lievelings) hoor, laat ik me nogal eens meeslepen: borst vooruit en gaaaaaaaan! Omdat ik nog aan het herstellen ben van een blessure wil ik niks forceren en lijkt het me beter dat ik Lenny voorlopig thuislaat. En eigenlijk vind ik het ook wel relaxed zo zonder muziek. M’n hoofd is sneller leeg en er ontstaat meer ruimte voor creativiteit; de voornaamste redenen dat ik hardlopen zo fijn vind.

Power playlist
Maar lopen met muziek heeft ook voordelen. Uit Brits onderzoek blijkt dat je sportieve prestaties 10 procent beter zijn met muziek dan wanneer je alleen naar je eigen gepuf luistert. Ren je op beats die zijn afgestemd op jouw pasfrequentie, dan loopt het voordeel op tot maar liefst 20 procent. De site JogTunes.com helpt je bij het uitzoeken van de juiste beats: geef je beats per minute en favoriete genre in en je krijgt nummers die bij jouw tempo passen. Denk dat ik voor de 22ste toch maar een nieuwe playlist ga samenstellen…

Deze blog is op 28 augustus 2013 gepost op viva.nl.

Vliegen en rennen

hardlopen op vakantieAls jullie dit lezen ben ik aan het genieten van la dolce vita. Naast een lading jurkjes en slippertjes gaan mijn hardloopspullen mee naar bella Italia. Jullie denken misschien: jij bent gek! Je hebt toch vakantie? Klopt! Maar een rondje hardlopen voordat je op een strandstoel ploft is écht zo gek nog niet. Je kunt meteen de omgeving verkennen: gezellige koffietent, check! Mooi afgelegen strand, check! Je blijft fit en hoeft als je thuiskomt de ijsjes, tiramisu en wijntjes er niet meer af te rennen.

Route
Ik bekijk op Google maps de omgeving van mijn vakantieadres en stippel een route uit. Of ik kijk op runtheplantet.com of er routes in de buurt zijn. Soms weten ze bij de receptie van je hotel een leuk rondje. In Dubai kreeg ik van de receptionist een plattegrond met hardlooproutes in de omgeving. Heb je al moeite om de weg naar je huis terug te vinden? Dan is het handig om langs water te blijven lopen: ren een paar kilometer heen, keer om en ga weer terug.

Tour + workout
In Rome heb ik een sightjogging tour geboekt. Met een gids ren ik een route langs een aantal bezienswaardigheden. Ik ben er maar een paar dagen en omdat ik zoveel mogelijk wil zien, combineer ik een tour en workout. Hoezo efficiënt?

Stay cool + safe
Als ik een jetlag heb, wacht ik een paar dagen tot ik geacclimatiseerd ben voordat ik mijn hardloopschoenen uit mijn koffer haal. Met tropische temperaturen loop ik ‘s ochtends vroeg en niet al te ver. Meestal drink ik een halve liter water en eet ik een banaan en ontbijt ik als ik terugkom. Ik neem altijd mijn telefoon, het adres van het hotel en wat cash mee. Better safe than sorry!

Relax!
Op vakantie hou ik me niet aan een trainingsschema: tijden en afstand tellen niet. Elk rondje is mooi meegenomen. Deze vakantie wil ik in ieder geval twee keer hardlopen. Dan hoef ik er ook niet van te balen dat mijn high heels plaats moesten maken voor mijn hardloopschoenen.

Deze blog is op 17 juli 2013 gepost op viva.nl.

Zomeravonturen

editorial r2d2Als ik op reis ga leg ik mijn hardloopspullen als eerste in de koffer. Ik geniet nog meer van hardlopen als ik een nieuwe bestemming kan ontdekken. Op onbekend terrein lukt het me beter om mijn aandacht van mijn horloge naar de omgeving te verleggen. Niet alleen omdat ik extra goed moet opletten om niet te verdwalen, maar ook omdat er zoveel te zien is.

Zo hebben mijn hardloopschoenen en ik al best wat avonturen beleefd. In Australië kwam ik een bord tegen met ‘Pas op voor krokodillen’. Slik. Blokje om dan maar. Dit blokje was alleen iets verder om dan ik dacht – zo’n zes kilometer – waardoor ik langer weg was dan gepland. Toen ik terugkwam trof ik een nogal ongeruste man aan. Nooit gedacht dat ik dit excuus zou gebruiken: “Wat moest ik dan? Doorlopen en me laten opeten door een krokodil?” In Nieuw-Zeeland rende ik door de bergen langs een rivier, tussen schapen en koeien, omringd door vijftig tinten groen. En per ongeluk op het land van een boze boer. Zo één die recht uit een Western was gestapt: aan zijn linkerschouder bungelde een jachtgeweer en om hem heen liepen drie grote honden wachtend op een kill and attack commando. Toen hij “hey” riep leek het mij het beste om stokstijf te blijven staan en te wachten tot hij bij me kwam. Nadat ik met mijn allerliefste glimlach had uitgelegd dat ik echt niet in de gaten had dat ik op zijn land rondrende, verzocht hij me dringend rechtsomkeert te maken. Niet zo spannend maar wel handig: in Spanje ontdekte ik tijdens een ochtendrondje een gezellige koffietent en een prachtige plek op het strand. Een goed argument voor als je reisgenoot het eigenlijk maar niks vindt dat jij ‘s ochtends op hardloopschoenen je vakantieverblijf uitsluipt.

In dit nummer vind je alles over hardlopen in de zomer, plus tips over hardlopen op je vakantiebestemming en op het strand. Passen je hardloopschoenen écht niet in je koffer? Neem dan dit magazine mee. Lekker lezen in het vliegtuig of op een strandstoel over hardlopen. Bijna net zo leuk.

Dit editorial schreef ik voor Run2Day Magazine #2.

Terug naar start

VIVA_blog1_fotoNa zes weken lang bezoekjes aan de fysio, elke dag oefeningen doen en heel veel lange wandelingen (o wat suf, maar ja doctor’s orders!) ben ik verlost van een vervelende rugblessure en mag ik ein-de-lijk weer hardlopen. Van de ene kant kan ik niet wachten om mijn hardloopschoenen aan te trekken en aan de andere kant zie ik er een beetje tegenop. Het voelt toch als ‘Ga terug naar start’.

Rustig aan
Na een blessure kun je niet zomaar weer beginnen. Je moet rustig opbouwen. Net zoals wanneer je voor het eerst begint met hardlopen, wissel je een aantal minuten hardlopen af met 2 minuten wandelen en voer je per week het aantal minuten op. En dat is best frustrerend als je het normaal gesproken prima een uur of langer vol kunt houden. Omdat ik geen enkel risico wil lopen dat ik straks wéér een aantal weken uit de running ben ga ik mezelf ertoe dwingen me aan mijn schema te houden. Ook blijf ik elke dag braaf mijn oefeningen doen en sla ik geen warming up of cooling down meer over.

Warming up en cooling down
Vaak begin ik gelijk met hardlopen als ik de deur uitga en voer ik het tempo geleidelijk op. Beter is het om eerst een paar minuten te wandelen, dan een minuut of 5 te joggen en wat oefeningen te doen. Bijvoorbeeld: al rennend je knieën heffen, met je hakken je billen aantikken en op de plaats dribbelen in een steeds hogere versnelling. Rekken bewaar je voor na je rondje.

Super sterk lijf
Een open deur, maar voorkomen is beter dan genezen. De meeste hardloopblessures ontstaan door overbelasting: te snel, te vaak, of te ver lopen. Maar ook door een instabiel gestel en onvoldoende kracht. Wat veel hardlopers vergeten is dat je met hardlopen niet alleen je benen belast, maar je hele lichaam. Bij elke stap die je zet, moet je lichaam 2 tot 3 keer je gewicht opvangen. Als je deze oefeningen drie keer per week doet verklein je de kans dat je de Dam tot Damloop mist omdat je op de bank zit met een blessure. Ook niet verkeerd: je buik, benen en billen worden strakker. Win-win!

Deze blog is op 7 juni 2013 gepost op viva.nl.

Stoom afblazen

editorial r2d1Vorige week ging ik met een pesthumeur de deur uit voor een lange duurloop. Mijn man en ik hadden net ruzie over ons klusproject: de trap. Nou ja, ‘ons’. Mijn man heeft de vloerbedekking eraf gehaald en de schilder doet de rest. En je weet hoe dat gaat met klussen: het valt altijd tegen. Het duurt drie keer zo lang en kost twee keer zo veel als je verwacht. En vooral dat eerste werkt behoorlijk op mijn zenuwen. Ik werk thuis en het geluid van een verfbrander en schuurmachine leidt nogal af als ik de blaren op mijn vingers tik om een deadline te halen. Tel daar bij op dat de schilder niet komt op de dagen dat hij zou komen en wél op dagen dat hij niet zou komen en ik word een nerve wreck. Zo een die alle irritaties opkropt en er in één keer uitgooit. En dat gebeurde toen ik net mijn hardloopkleding wilde aantrekken en mijn echtgenoot zei dat we dit weekend echt moeten beslissen of de trap lichter of donkerder moet.

“Ik word gek van die trap. En van de troep (oh god, ik klink als een verwende Gooische vrouw) en het wordt niet ineens moohooooi.” Boze ogen kijken me aan. “Stel je niet zo aan. Je laat mij alles opknappen. En hoezo niet mooi? Ik vind het toevallig wel mooi.” En zo kibbelen we door tot we besluiten dat het beter is als ik even stoom ga afblazen. Met een dikke donderwolk boven mijn hoofd ren ik de straat uit. Mijn benen lijken van pap. Ik kan beter omdraaien, dit wordt helemaal niks. Niets ervan. Je gaat gewoon door. Deze discussie met mezelf duurt 5 kilometer. In de duinen zuig ik mijn longen vol met zilte zeelucht. Langzaam vult mijn lichaam zich met energie en lost de donderwolk op. De volgende 13 kilometer ren ik met een glimlach over het strand. Of ik mezelf nu wil opladen of wil ontladen, hardlopen geeft altijd nieuwe energie. Goedgemutst kom ik thuis. “Zeg schat, je hebt helemaal gelijk. We doen de trap gewoon wit.”

Dit editorial schreef ik voor Run2Day Magazine #1.

Raalte Thrilt

CoverDe verhalenbundel ‘Raalte Thrilt’ met mijn korte verhaal ‘De Ingreep’ is uit! In het boek staan 25 thrillerverhalen die zich afspelen in de gemeente Raalte. Waar mijn verhaal over gaat? Over een
wraakzuchtige Amsterdamse die een schoolreünie bezoekt. Mijn zus Sabine schreef ook een verhaal.

‘Raalte Thrilt’ ligt bij de Bruna, Albert Heijn en Jumbo in Raalte en bij de Bruna, C1000 en Fleurissant in Heino. Woon je niet in de buurt en wil je graag een exemplaar? Je kunt kunt het boek ook online bestellen via deze website.

 

Prijs: 9,95 euro
Aantal pagina’s: 184
ISBN: 978-94-6228-028-1

Travel, shop & run

Toen ik zo’n 10 jaar geleden begon met hardlopen, liep ik in een grijze sweater en oude trainingsbroek. Inmiddels puilt mijn kast uit met sportkleding en -schoenen en draag ik niks liever. Als ik in het buitenland ben en ga shoppen duik ik bijna alle sportzaken in om te kijken (oké, en kopen) wat er in de rekken hangt en of ik nog iets nieuws kan ontdekken. Mijn favoriete adresjes:

Lululemon Athletica
Als je dol bent op stylish hardloop-, yoga- en zwemkleding van goede kwaliteit then you will love het Canadese merk Lululemon. Hun collectie zit heerlijk en staat prachtig. De stoffen voeren transpiratievocht goed af en blijven mooi was na was. Enige nadeel: het is niet bepaald goedkoop. Ik ben fan van hun light as air hipster. Die blijft als je intensief sport op z’n plek zitten, schuurt niet en als je een tight draagt zie je geen randen of naden. Vanuit de meeste winkels wordt wekelijks een run en yogales georganiseerd. Handig voor als je op reis bent (of een tijdje in het buitenland woont) en samen wilt sporten en in contact wilt komen met gelijkgestemde locals. In Europa is er helaas alleen een vestiging in Londen. Verder vind je winkels in Canada, de Verenigde Staten, Hong Kong, Australië en Nieuw Zeeland. Thank God heeft Lululemon een webshop en wordt je bestelling gratis thuisbezorgd.

Running Bear
Dit Australische merk combineert street style en hardloopkleding voor dames onder het credo ‘Look and feel faster’. Je vindt er shirts, sweaters, shorts, tights en sportbeha’s in felle kleuren en prints en leuke accessoires. De tanktops zien er super cute uit. Helaas hadden ze die ene die ik op het oog had in de winkel bij Bondi Beach niet meer in mijn maat. Met lege handen deze winkel verlaten was bijna onmogelijk, ik stapte naar buiten met een off shoulder sweater en bidon. Geen reis down under in de planning? Je kunt de Running Bear collectie ook online bestellen, je betaalt dan wel $20 (Australische dollars!) verzendkosten.

Running bear sweater

Löplabbet
In Nederland hebben we Run2Day, in Noorwegen en Zweden hebben ze Löplabbet. Je vindt er echt alles wat met hardlopen te maken heeft: van schoenen tot babyjoggers (je weet wel, zo’n wandelwagen voor running mommies). Omdat het in de winter in Scandinavië een stuk kouder is dan bij ons, kun je er vooral voor trainingen in bar en boos weer goed inslaan. Je ziet ook merken die je in Nederlandse hardloopwinkels niet gauw tegenkomt, zoals Icebreaker en PeakPerformance, en ze verkopen ook sokken en accessoires van hun eigen merk. Ik heb een paar Löplabbet sokken van merinowol dat ik bijna tot op de draad heb versleten. Löplabbet heeft een webshop, maar verzendt geen bestellingen naar het buitenland. Goed excuus om binnenkort een tripje naar Stockholm te boeken. :-)

Nike Town
4, 5 of meer etages vol sportkleding waarvan 1 met alleen hardloopkleding. Daar word ik heel blij van! Ik ben in Nike Town London, New York en San Francisco geweest en ik kan me hier echt uren vermaken. Ga je binnenkort naar Verenigde Staten? In de meeste grote, bekende steden is een Nike Town. Natuurlijk kun je de complete collectie thuis vanuit je luie stoel bestellen maar er gaat toch niets boven kijken, voelen en passen in een winkel met een sublieme sporty vibe.

Niketown

Waar shop jij het liefst je sportkleding?

Run the world (ll)

In mijn vorige blog vertelde ik dat ik het heerlijk vind om hard te lopen op plekken waar ik nog niet eerder ben geweest en dat Nieuw-Zeeland van Australië wint als het gaat om de mooiste hardloopervaringen en dat Stockholm Oslo verslaat.

In het tweede en laatste deel een battle tussen twee hippe Amerikaanse steden en twee hete bestemmingen.

New York vs. San Francisco
Hip versus hippie. In New York heb ik een paar keer in Central Park gelopen. Een rondje is ongeveer 10km en de noordkant van het park is best heuvelachtig, dus pittig. Rond het Jacqueline Kennedy Onassis Reservoir zie je de wolkenkrabbers boven de boomtoppen uitpiepen en waan je je bijna een New Yorker.

NYC

In San Francisco liep ik de NWM. Over een heuvelachtig parcours langs de kust en Golden Gate Bridge. Het uitzicht over de oceaan is echt geweldig en ook het Golden Park is een indrukwekkend uitgestrekt park om in te lopen. Als je alleen op Hollandse hoogten traint zijn die heuvels best pittig.

San Fran

Winnaar: geen
+ NY sfeer
+ San Fran uitzicht

Malediven vs. Dubai
Heet versus heetst. De Malediven, een paradijs op aarde. Oké, dit is meer een bestemming om onder een palmboom te liggen met een cocktail in je hand. Maar na een paar dagen relaxen moest ik echt even het luie zweet eruit rennen. Kani, het eilandje waar ik verbleef, is piepklein. Drie rondjes eiland en ik had nog maar 5km gelopen. Gelukkig verveelt het uitzicht op een wit zandstrand en azuurblauwe zee niet gauw.

Malediven

In Dubai stap je niet zo de deur uit om een rondje te lopen. Ten eerste moet je echt vroeg op, om niet in de extreme hitte te lopen. En ten tweede kun je niet overal op straat hardlopen. Verblijf je in een hotel in Marina Bay, dan kun je over de boulevard en door de haven lopen. Leuker is om een bus of taxi naar het Al Safa Park te nemen en te lopen over het aangelegde jog track van 3,4km rond het park. Hier lopen veel expats maar ook vrouwen in burka’s.

DubaiWinnaar: Malediven
++ klimaat, uitzicht

En omdat je altijd moet blijven dromen… Argentinië, Canada, IJsland, Japan, Rusland en Zuid-Afrika wil ik ook best op hardloopschoenen ontdekken.

Welke bestemmingen staan op jouw bucket list?

Run the world (l)

Als ik een city trip maak of op reis ben, vind ik het heerlijk om de omgeving al rennend te ontdekken. En ik ben een enorme bofkont, want ik heb al best wat mooie bestemmingen op hardloopschoenen verkend. Eigenlijk wilde ik een top 10 samenstellen van de gaafste plekken waar ik heb gelopen, maar ik kan niet kiezen. Moet Stockholm, waar ik met -20 in de sneeuw liep, op nummer 1? Of de Malediven, hallo paradijs! Of New York. Want, hallo? New York! En San Francisco, Sydney, Queenstown, Dubai en Oslo dan?

Daarom beschrijf ik een battle tussen de plekken die de meeste indruk hebben gemaakt en waar ik het lekkerst heb gelopen.

Australië vs. Nieuw-Zeeland
Ruig versus fijn. Mijn eerste hardloopavontuur down under beleefde ik in Clifton Beach, een plaatsje aan het Great Barrier Reef. Na een kilometer kwam ik een bord tegen: ‘Pas op voor krokodillen’. Slik. Maar een blokje om. In Townsville liep ik ‘s ochtends vroeg over de boulevard tussen wandelende senioren en joggende dertigers. Langs het pad gingen mannen en vrouwen helemaal los op fitnesstoestellen. Een lekkere sporty vibe dus. In Sydney liep ik langs het Opera House en de Harbour Brigde, door Royal Botanic Gardens en Hyde Park. Geweldig rondje sightjogging. Dan Melbourne. Hier liep ik in St. Kilda en Albert Park. Leuk. Maar het voelde zoals de Aussies zeggen: ‘You’ll eather love Sydney or Melbourne’. En Sydney had mijn hart al veroverd.

Clifton Beach

Sydney

Sydney

Melbourne

Auckland, de hoofdstad van Nieuw-Zeeland, is een beetje saai. Ik liep in Albert Park en Albert Domain en door de haven. Prima plekken om even in actie te komen, maar net zoals de stad: niet echt bijzonder. Net buiten de stad schijn je prachtige routes door de natuur te kunnen lopen, maar daar had ik helaas geen tijd voor. Queenstown, op het Zuidereiland, is wel bijzonder. Dit stadje ademt avontuur. Je kunt er mountainbiken, kajakken, parasailen en in de winter skiën en snowboarden. Ik liep een trailroute langs het prachtige Lake Wakatiu. Save the best for last: Waihopai Valley. Hier rende ik in de middle of nowhere langs een rivier, tussen schapen en koeien, omringd door vijftig tinten groen. En per ongeluk op het land van een boer (met snor, cowboyhoed, geruit overhemd, geweer en drie honden), die me vriendelijk verzocht rechtsomkeert te maken. Maar dan moest ik wel even wachten bij de brug, want z’n schapen moesten er eerst over.

Auckland

Queenstown

Waihopa Valley

Winnaar: Nieuw Zeeland
+++ puur, schoon, groen groener groenst

Stockholm vs. Oslo
Bruisend versus ingetogen. I love Stockholm. De mensen, de winkels, mode, koffietentjes, de hele sfeer van deze stad vind ik te gek. Ik liep hier op oudejaarsdag met bijna -20 langs Riddagfjärden: een waterig winterzonnetje, prachtig uitzicht op het water en de stad en knisperende sneeuw onder m’n voeten. Terug in mijn hotelkamer heb ik een half uur onder de douche gestaan om weer warm te worden, maar o wat had ik heerlijk gelopen.

Stockholm

Oslo is uitgestrekt, glooiend, groen. En duur. Als je hier wilt shoppen en uitgebreid tafelen is het handig als je creditcardlimiet voldoende toereikend is. Gelukkig was ik hier niet om te eten en shoppen, maar om hard te lopen. Ik liep een route door de stad en vier parken. Overal was het rustig. Het was herfst en de bladeren aan de bomen leken een roodoranje vuurzee.

Oslo

Winnaar: Stockholm
+ sfeer

In m’n volgende blog part ll: New York vs. San Francisco en de Malediven vs. Dubai.

Wat is de mooiste plek waar jij hebt hardgelopen?

Kom van de bank af

Met dit weer is het heel verleidelijk om met een dekentje, thee en Toblerone op de bank te kruipen en je hardloopschoenen in de kast te laten staan. Beetje zonde om de conditie die je met zo veel moeite hebt opgebouwd te verslonzen, toch? En als je eenmaal bezig bent voel je je stukken beter. Echt. Met deze tips kom je van de bank af, of eigenlijk: ga je er pas op zitten als je hebt hardgelopen.

1. Stel een doel
Happiness is all about achieving goals. Of je nu 5km wilt lopen of een (halve) marathon, een doel houd je gemotiveerd én maakt je gelukkig. Belangrijk is dat je doel voldoende uitdagend is, maar wel realistisch (over een half jaar een marathon willen lopen als je nu het einde van de straat niet haalt is wat hoog gegrepen) en stel een deadline, bijvoorbeeld door je in te schrijven voor een evenement. Kun je ook niet roepen: ‘O dat komt wel’. Hier en hier vind je handige loopschema’s, een plan voor jouw doel.

2. Maak tijd
Obama staat elke ochtend in de sportschool. Er zijn dus mensen met een vollere agenda dan jij en ik samen die toch tijd hebben (lees: maken) om te sporten. Loop bijvoorbeeld van je werk naar huis, in je lunchpauze, of ren naar een vriend of vriendin. Tijdens mijn training voor de NWM2012 stapte ik onderweg naar m’n ouders eerder uit de auto en liep de rest van de weg. Bonus: ik liep in een andere omgeving en dat maakte de training extra leuk.

3. Plan je trainingen
Bepaal op welk moment van de dag je graag loopt en zet je trainingen in je agenda. Ik sport het liefst ‘s ochtends. Zo voorkom ik dat er in de loop van de dag iets tussenkomt, of dat ik een excuus verzin om niet te gaan. Bovendien voel ik me fit en energiek als ik de dag sportief ben begonnen. Geen early bird? Ga meteen als je thuiskomt van je werk. Kleed je om en stap de deur weer uit. En nee, niet heel even gaan zitten, grote kans dat je alleen nog op staat om naar de koelkast te lopen.

4. Run buddy
Met z’n tweeën lopen is niet alleen gezellig, een hardloopdate zorgt er ook voor dat je gaat. Een loopgroep of een wekelijkse hardlooptraining is helemaal een handige stok achter de deur.

5. Just do it
Geen zin, geen tijd, regen, kou, het is donker, moe, Grey’s Anatomy begint zo, ik ga morgen wel. Stop met excuses verzinnen, geef jezelf een schop onder je kont en ga! Je voelt je altijd beter als je wél bent gegaan, dan wanneer je met een knagend schuldgevoel binnen bent gebleven. Na je training mag je op de bank ploffen met een kop thee. Grote kans dat je dan niet eens zin meer hebt in die Toblerone, of in ieder geval niet in de hele reep. ;-)

Hoe blijf jij gemotiveerd om hard te lopen?