Vroege vogel

run2day magVoor dit nummer riepen we alle early birds op een foto in te sturen van hun ochtendtraining. We kregen kiekjes van prachtige zonsopkomsten, landschappen gehuld in magische mist en selfies met blije gezichten. Ik loop ook het liefst ‘s ochtends. De wereld zien ontwaken levert niet alleen mooie uitzichten en foto’s op, maar ook een goed gevoel en een berg energie voor de rest van de dag. En misschien wel de belangrijkste reden dat ik ‘s ochtends sport: ik weet dat ik mijn plan om te gaan trainen ook uitvoer. Na een lange werkdag kost het me meer moeite om mijn hardloopschoenen aan te trekken en komt het wel eens voor dat ik ze in de kast laat staan.

Ik moet dit echt even afmaken. Ik moet nog boodschappen doen. Het is wel heel bar weer. Ik ga morgen wel. Allemaal smoesjes natuurlijk.

Dat ik een ochtendmens ben maakt het een stukje makkelijker om uit bed te springen en naar buiten te rennen. Mijn man moet er niet aan denken om te gaan hardlopen als hij net uit bed komt. Hij begint zijn dag graag in een rustige pace. Toen hij op een mooie zomerochtend in 2011 om 7 uur met een ontbijtje de slaapkamer binnenkwam en naast het bed knielde was mijn reactie dan ook: “Wat doe jij nou?”. Ik had nooit verwacht dat hij dit moment zou uitkiezen voor een aanzoek. Dat ik even later met betraande ogen ‘ja’ zei maakte mijn onhandige reactie gelukkig goed.
Sanne, Mieke en Arend hadden nooit verwacht dat ze tijdens het hardlopen ten huwelijk zouden worden gevraagd. Drie persoonlijke verhalen met grappige anekdotes waarin de liefde en de liefde voor hardlopen samenkomen. Romantiek ten top. Ik smul ervan.

Waar het water mij ook van in de mond loopt zijn de gezonde recepten met rauwe cacao die je helpen om te herstellen na een intensieve training. Als er een chocoladetaart in je koelkast staat dan ga je toch meteen hardlopen? Of je nu een early bird bent of een night owl.

Dit editorial schreef ik voor Run2Day Magazine #8.

De mooiste momenten van 2014

collage-2014-12-20-1024x70014 gaat de boeken in als hét jaar van de NYC Marathon. 42,195 km met Madelon zij aan zij genieten én afzien en dan hand-in-hand over de finish. Met ruim 3.000 euro aan sponsorgeld voor Het Vergeten Kind in de pocket en enthousiaste supporters in Nederland die ons via de live tracking app volgden en aanmoedigden. Een herinnering met een dikke gouden rand.

Aan dit hoogtepunt gingen heel veel mooie sportieve momenten vooraf. Want er moest natuurlijk flink worden getraind. We liepen een paar keer samen met Erwin en Rafael in Rotterdam en Den Haag, wat was dat gezellig! De training die me het meest is bijgebleven is een duurloop van zo’n 30 km door de duinen. Madelon en ik liepen van Den Haag naar Noordwijk, pal tegen de wind in. Oef, wat zaten we stuk. We zeiden tegen elkaar dat we het vast over deze training zouden hebben in New York. Nou en of! Na deze pittige duurloop werden we opgewacht door Jos en Sander bij een strandtent en beloond met een heerlijk ontbijt.

En dan waren er nog de toffe trainingen met de Girls Love 2 Run crew. We gingen niet alleen rennen, maar ook bootcampen, surfen en suppen. Met als hoogtepunt een trip naar Milaan voor We Own The Night.

Ook waren er veel fijne momenten met mijn familie. Ik heb gezellig met mijn ouders gefietst, gewandeld en gegeten en ik ben samen mijn zus, vader en moeder naar het theater geweest. In de zomer waren mijn zus, zwager en nichtjes een paar dagen bij ons en gingen we naar het strand en bakten pannenkoeken. Toen ze naar huis gingen zat mijn nichtje te huilen in de auto: “De volgende keer wil ik wel 10 nachtjes blijven!” Priceless. 

Samen met Jos maakte ik mooie reizen. Het jaar begonnen we in Lapland, een bestemming die al heel lang op mijn bucket list stond. Het werd een onvergetelijk avontuurlijke maar ook heel erg relaxte vakantie. We gingen een weekend naar Kopenhagen en maakten een rondreis door Amerika en Canada, waar we een paar bijzondere dagen in Portland beleefden, Nike HQ bezochten, otters, zeeleeuwen en walvissen zagen, ontelbaar heerlijke maaltijden aten en ik op prachtige plekken liep en mijn eerste trailrun avontuur beleefde (en heel even dacht dat ik dood zou gaan). En dan New York. Na de marathon hadden we samen met Madelon en Sander nog een paar heel erg gezellige dagen.

Uiteraard moest er ook worden gewerkt. Ik maakte met Run2Day weer vier mooie magazines, tikte artikelen voor verschillende opdrachtgevers, gaf hier en daar wat media advies en werkte samen met Madelon keihard aan Glow. We haalden de mijlpaal van 10.000 bezoekers per maand, werden gevraagd om voor Women’s Health te bloggen en het allerleukst: kregen veel fijne reacties van onze lezers. Glow slokt veel van onze tijd op, gelukkig hebben we er veel plezier in en ontzettend veel lol samen.

Wat 2015 brengt? Dat moeten we natuurlijk nog gaan zien, al zijn er al wel een paar plannen. In februari loop ik met Madelon de Petzl Night Trail. Een trail van 25 km met als enige verlichting een lamp op je hoofd. Het is nog even spannend of ik mee kan doen, ik heb een enkelblessure en mag tot begin van het nieuwe jaar niet hardlopen. In juni staat er een 24-uurs estafetterace met het Move4Kids-team van Het Vergeten Kind op het programma. En verder? We’ll see! Hopelijk ben ik gauw van die blessure af en kan ik gewoon weer lekker lopen. Ik blijf yoga’en en HIIT en krachttraining doen en daarnaast wil ik mezelf wat vaker uit mijn comfort zone trekken en andere sporten proberen. In maart staat een trip naar Kaapstad gepland en voor Glow hebben we mooie plannen, maar die verklap ik nog niet…

Als ik dit zo allemaal opschrijf besef ik dat 2014 een geweldig jaar was en dat ik een enorme bofkont ben. En dat ik daar vaker even bij stil mag staan: count your blessings! Ik hoop dat jullie ook veel mooie momenten hebben om op terug te kijken en plannen om naar uit te kijken.

Hele fijne feestdagen en een happy & healthy 2015!

XO Nienke

Deze blog verscheen 21 december 2014 op glowmag.nl.

Droog

run2daymagazineAls ik dit schrijf kom ik net terug van een rondje in de stromende regen. Je hebt lopers die naar buiten sprinten als het regent. Ik mor wat, check buienradar, en mor nog wat. Omdat ik weet dat van uitstel afstel komt, trek ik mopperend mijn hardloopschoenen aan. Met een luide zucht doe ik de voordeur open en stap naar buiten. Na een paar kilometer bedenk ik dat het eigenlijk best wel lekker is, lopen in de regen. En stoer. Het komt met bakken uit de lucht en ik loop hier gewoon.

Nu is een uurtje in de regen hardlopen nog prima te doen. Loop je veel langer dan is de kans groot dat je de lol er niet meer van inziet en denkt waar ben ik in vredesnaam mee bezig? En dat is niet zo gek. Wetenschappers Hans van Dijk en Ron van Megen vertellen dat je lijf best wat te verduren krijgt als je hardloopt in de regen. Daarom hoop ik vurig dat het 2 november droog is. Dan loop ik de Marathon van New York.

Edwin van der Sar had geluk. Hij liep de New York Marathon op een prachtige herfstdag. Een prestatie waar de oud-keeper, die toch heel wat bijzondere titels achter zijn naam heeft staan, bijzonder trots op is. Dat de Marathon van New York iets magisch heeft hoor ik van alle hardlopers die hem hebben gelopen. Diezelfde lopers verklappen alleen pas dat die marathon ook wat minpuntjes heeft als je heel blij vertelt dat jij dit jaar meedoet. Dat je uren moet wachten voordat je mag starten bijvoorbeeld. En dat je moet duimen dat je bovenop de brug start. Heb je pech dan start je in de wave onder de brug en loop je het risico spetters op te vangen van nerveuze hardlopers boven je. Heb je dit allemaal doorstaan dan moet het zwaarste nog komen. Een parcours dat voelt alsof je ruim 42 kilometer over vals plat loopt. En na die eerste brug komen er nog vier. Of ik er nog zin in heb? Ja! Zolang het maar niet regent.

Dit editorial schreef ik voor Run2Day Magazine #7.

Vrij

run2daymagazine-6Zodra dit nummer bij de drukker ligt, pak ik in mijn koffer en stap ik in het vliegtuig voor een vakantie in Amerika en Canada. Natuurlijk gaan mijn hardloopschoenen ook mee. Uren heb ik op internet gespeurd naar mooie routes en plekken die ik het liefst al hardlopend wil ontdekken. Ik hou ontzettend van reizen én hardlopen, dus hardlopen op reis is voor mij 1 + 1 = 3. Het geeft me zoals hardloopster Lindsey Boog over haar rondjes op Bali (Ontdek je plekje, pagina 17) zo treffend verwoordt: “Het ultieme gevoel van vrijheid.”

Een paar jaar geleden liep ik net als Lindsey op een tropisch eiland. Eén rondje om het eiland was anderhalve kilometer. Na een aantal rondjes ploegen door mul zand met een extreem hoge luchtvochtigheid zocht ik – geheel tegen mijn principes – de loopband in de gym op. Als ik op zo’n ding loop voel ik me als een muis in een looprad, alles behalve vrij dus. Deze gym was alleen niet verstopt in de kelder van het hotel, maar stond op het strand en had ramen die reikten van het rieten dak tot het witte zand. Toen ik op de loopband liep en uitkeek over de azuurblauwe golven van de Indische Oceaan terwijl de airco voor een aangenaam koel briesje zorgde, bedacht ik dat het wel heel lastig zou worden om deze loopband-ervaring te overtreffen.

Zoek jij meestal de loopband van het hotel op omdat je bang bent dat je verdwaalt? Of omdat je geen idee hebt hoe je die berg opkomt? Run2Day franchisenemer en reislustige hardloper Eddie Sevink geeft handige tips hoe je goed voorbereid op pad gaat en met een geweldige hardloopervaring weer naar huis gaat (Hardlopen op vakantie, pagina 24).

Je merkt het al, dit zomernummer staat bomvol verhalen en tips over reizen en rennen. Maar ook met de coolste zomermode, de heetste zomerevenementen en recepten voor de lekkerste maaltijdsalades. Blijf je in eigen land? In Haarlem en Bloemendaal kun je een ultiem vakantiegevoel opdoen: lopen door de duinen en daarna een duik nemen in zee (lees de tips op pagina 52). Waar je je hardloopschoenen ook mee naar toe neemt, denk even aan het credo van Eddie: “Geniet van je omgeving, wees blij met waar je bent.”

Dit editorial schreef ik voor Run2Day Magazine #5.

Kriebels

KriebelsDe eerste keer dat ik meedeed aan een evenement stond ik met een bonzend hart in het startvak. Ik ging de 10 km lopen tijdens de Marathon van Rotterdam en om me heen zag ik mensen met hun horloge pielen en op en neer springen. Ik twijfelde even of ik hetzelfde zou doen, maar besloot rustig te blijven staan. Toen het startschot ging maakten mijn zenuwen plaats voor andere zorgen: wat is het druk, wat is het warm en hoe drink ik al rennend uit een bekertje zonder te morsen?

Drie jaar later stond ik in hetzelfde startvak en weer gierden de zenuwen door mijn lijf. Dit keer ging ik voor het eerst een marathon lopen. Onzinnige vragen als waarom ga ik dit in hemelsnaam doen, ben ik er wel klaar voor en wat als ik het niet haal, gingen in razend tempo op de repeat door m’n hoofd. Net als de vorige keer verdwenen de zenuwen met het afgaan van het startschot.

Beide wedstrijden liepen goed af gelukkig. Toch lijkt het of de wedstrijdkriebels nooit overgaan. Pepijn Lanen (AKA Faberyayo van de Jeugd van Tegenwoordig) heeft er ook last van vertelt hij verderop in dit nummer: “Je kunt wel thuis gaan zitten en een bak spaghetti naar binnen werken, maar als je zenuwachtig bent, doe je toch geen oog dicht.” De avond voor de Marathon van Amsterdam trad hij dus gewoon op in Limburg. En ook de absolute toppers hebben geen stalen zenuwen. Volgens Eric Brommert, race manager van de Rotterdam Marathon, ligt er in het voorste startvak wel eens een plasje op de grond.

Dit voorjaarsnummer gaat over evenementen. Of je nu meedoet voor de lol of voor een pr gaat en of je nu last hebt van kriebelende zenuwen of fluitend in het startvak staat. Geniet van elke stap. Voor zover mijn advies. Voor tips voor de beste voorbereiding, de leukste wedstrijden en de snelste schoenen: lees de rest van dit Run2Day Magazine.

Dit editorial schreef ik voor Run2Day Magazine #5.

10 dingen die 10 jaar hardlopen me hebben gebracht

running_kopenhagenToen ik net begon met hardlopen had ik geen idee wat het voor me zou betekenen (ik kon alleen maar denken: OMG wat is dit zwaar!) en welke deuren er open zouden gaan, persoonlijk maar ook professioneel. Een paar sneakers aantrekken en naar buiten gaan om een rondje te gaan hardlopen, is een van de beste dingen die ik voor mezelf heb gedaan. Nu snap ik dat niet iedereen zo enthousiast is over hardlopen, maar ik gun iedereen iets waar je hart letterlijk en figuurlijk sneller van gaat kloppen en je helpt en verrast in je leven.

1. Kracht
Toen ik net begon met hardlopen, telde ik de minuten tot ik weer mocht wandelen. Als ik twijfel of ik iets wel kan dan weet ik dat ik het gewoon moet proberen. Mijn lijf en geest zijn sterker dan ik denk.

2. Zelfvertrouwen
Als ik voor een nieuwe uitdaging sta en het liefst met mijn hoofd onder de dekens wil blijven liggen dan geef ik mezelf een schop onder mijn kont en zeg tegen mezelf: je hebt een marathon gelopen dus dit kun je ook.

3. Geduld
Geduld is niet bepaald m’n sterkste eigenschap. Als ik iets wil, wil ik het NU. Maar 5 km, 10 km of een (halve) marathon loop je niet zo maar. Daarvoor moet je heel veel stappen zetten. Het gaat niet om pace, maar patience.

4. Genieten van het moment
Ik heb geleerd (of eigenlijk: ik leer nog steeds) om me minder te focussen op het resultaat en meer te genieten van de weg ernaar toe. De weg is een stuk langer dan de finishlijn.

5. Een goed humeur
Na een rondje hardlopen voel ik me altijd beter. Hoe moe, verdrietig, boos of gestrest ik ook ben.

6. Respect voor en vertrouwen in mijn lichaam
Als ik hardloop en luister naar mijn voetstappen, adem en hart dan besef ik hoe geweldig het is hoe alles werkt en dat m’n lijf dit kan. Oké, en dat ik er vaker naar moet luisteren.

7. Tijd
Een moment voor mezelf. Om stoom af te blazen en mezelf op te laden. Om gewoon te ‘zijn’ en de tijd te vergeten.

8. Creativiteit
Als ik loop krijg ik ruimte in mijn hoofd voor oplossingen en ideeën, of om iets van een andere kant te bekijken.

9. Mooie plekken
Die mooie zonsopgang, die twee prachtige zwanen, dat adembenemende uitzicht. Ik had het allemaal gemist als ik niet m’n hardloopschoenen had aangetrokken.

10. Geluk
Tel bovenstaande punten bij elkaar op en vermenigvuldig met de runner’s high.

Deze blog is op 3 april gepost op glowmag.nl.

Way of life

Way of lifeMijn eerste rondjes op hardloopschoenen liep ik in zo’n tien jaar geleden in Amsterdam. In een grijze sweater en oude trainingsbroek sjokte ik ‘s avonds door de stad. Fietsers en voetgangers keken me vragend aan: waar is dat rennen goed voor als je kunt fietsen en lopen? Soms kwam ik een andere hardloper tegen. Meestal een magere man van een jaar of vijftig in een donkerblauwe tight en hardloopjasje in dezelfde kleur met daarover een reflecterend hesje.

Als ik nu door de stad ren, raak ik de tel kwijt. Zo veel andere hardlopers kom ik tegen. Geen jolige meneer die nog roept: “Ze hebben hem al hoor!”. Ik voel me er altijd veilig: de stoep is verlicht en het is druk op straat. Terwijl auto’s voorbij razen, mannen met een aktetas onder hun snelbinders naar huis fietsen en moeders hun zoons naar voetbaltraining brengen, brengt het ritme van mijn voeten me in mijn eigen zone. De stad is een toneelspel waar ik als toeschouwer doorheen ren.

Running is niet alleen ontzettend populair, het is een way of life. Vriendinnen maken een ‘zweetdate': eerst een rondje park en dan koffie. De fiets blijft steeds vaker in de schuur staan, want je kunt ook prima op je hardloopschoenen naar je werk en dan naar yoga en weer naar huis. In een tight met leuk printje en een paar snelle schoentjes ziet dat er ook nog eens heel hip uit. Hardloopkleding is nog nooit zo fashionable en comfortabel geweest. Ook leuk als je niet aan het sporten bent: een beetje mixen en matchen en je hebt een coole casual outfit.

In dit nummer lees je alles over urban running: hoe maak je van jouw stad jouw speeltuin, de coolste running crews en running outfits waarin je schaamteloos kunt shinen.

Dit editorial schreef ik voor Run2Day Magazine #4.

Healthy & Happy 2014

Lapland2013 was een achtbaan. Work-wise ging het lekker. Ik heb keihard gewerkt aan te gekke opdrachten en dit najaar ging Glow natuurlijk live. Met de fun zat het ook wel snor. Het jaar begon fantastisch met uitzicht op het vuurwerk spektakel op de Harbour Bridge in Sydney, in de zomer genoot ik ruim een week van la dolce vita in Italië en als klap op de vuurpijl sluit ik het jaar af in winter wonderland Lapland.

Qua gezondheid ging het iets minder en daardoor sportief ook. Ik heb maanden lopen kwakkelen met rugklachten en niet kunnen hardlopen. En als iets wat je vreselijk graag doet niet gaat, dan word je daar soms best chagrijnig van. Maar dat valt helemaal in het niet bij wat mijn vader voor zijn kiezen kreeg: kanker. Hoe vaak je het ook om je heen hoort en hoe erg je ook met anderen meeleeft, als het om je lieve pap en rots in de branding gaat, dan voel je pas wat zoiets met jou en je familie doet. De grond zakt onder je voeten vandaan en alles wat zo vanzelfsprekend was, is ineens niet zo vanzelfsprekend meer. Mijn vader kan goed behandeld worden en de artsen zijn positief, maar genezen zal hij niet. Gelukkig voelt hij zich goed en is hij ontzettend strijdvaardig.

Als zoiets gebeurt word je met je neus gedrukt op wat écht belangrijk is: Life is all about being healthy & having fun. De gedachte achter Glow slaat voor mij nog meer de spijker op zijn kop dan toen ik deze zin voor het eerst opschreef. Goede voornemens vind ik eigenlijk onzin. Als je ergens niet tevreden over bent of iets wilt veranderen, kun je het beter maar meteen aanpakken. Waarom wachten tot 1 januari? Daarom neem ik me vanaf NU voor vaker tijd door te brengen met de mensen die dichtbij me staan en meer te genieten.

Ik wens jullie allemaal hele fijne feestdagen en een healthy & happy 2014!

Take care!
Nienke

Deze blog is op 23 december 2013 gepost op glowmag.nl.

Met frisse zin

run2daymagazine3Nederlanders praten graag over het weer. Of eigenlijk: klagen. Hebben we ein-de-lijk een zomer waarbij de mussen van het dak vallen, is het véél te warm. Regen? Daar wordt (bijna) niemand blij van. Sneeuw is leuk, maar uitsluitend met kerst of op wintersport. Doorgewinterde hardlopers klagen niet. Hun motto: slecht loopweer bestaat niet, alleen slechte loopkleding.

Nu moet ik bekennen dat ik honderd keer buienradar check als ik wil hardlopen en het regent. Als er geen einde lijkt te komen aan de grijze vlek die ons land bedekt, ga ik toch. Met frisse tegenzin, dat wel. Wieger (pagina 16) spurt juist naar buiten als het regent. Geef mij – net als Saskia (pagina 19) – maar een stralende winterdag. Zo’n dag waarop je voetstappen een spoor achterlaten in de sneeuw, je adem een wolkje vormt boven je hoofd, de lucht knalblauw is en de zonnestralen je gezicht strelen. Als de zon schijnt ziet de wereld er gewoon een stuk gezelliger uit. Dat vindt Evelyn (pagina 17) ook. Zij traint op haar loopband terwijl de regen tegen de ramen klettert en loopt in gedachten een route op een mooie zomerdag.

In Nederland moeten we het heel wat dagen doen met regen en wind. Het is zonde om daardoor met tegenzin aan iets te beginnen wat je eigenlijk heel graag doet. Daarom heb ik me voorgenomen dat de volgende keer dat ik wil hardlopen en het regent, ik gewoon ga. Zonder dralen, zonder morren, maar met frisse zin. Omdat ik weet dat ik later blij ben dat ik ben gegaan. Zelfs wanneer ik thuiskom als een verzopen kat.

In dit nummer lees je alles over hardlopen door weer en wind: van kleding- tot trainingstips over hardlopen in het bos en van de nieuwe najaarscollectie tot een heerlijke post-run maaltijd met pompoen. Als je nu nog geen frisse zin krijgt…

Dit editorial schreef ik voor Run2Day Magazine #3.

Let’s glow

Blog1_PicFrameVandaag is m’n nieuwe project live gegaan: Glow mag. In m’n eerste blog schrijf ik over mijn persoonlijke reis naar Glow.

Mijn eerste stap naar Glow zette ik zo’n tien jaar geleden. Ik was net klaar met de hbo-opleiding Communicatie en vond het hoog tijd om weer iets aan mijn conditie te doen. En die witte wijn, koek en snoep kilo’s wilde ik ook graag kwijt. Ik besloot te gaan hardlopen. Op internet vond ik een schema voor beginners en na 10 weken liep ik 5 kilometer. O wat vond ik het zwaar, maar wat was ik trots! Ik had de smaak te pakken en trainde verder met een schema voor 10 kilometer. Omdat hardlopen met een sterk lichaam een stuk beter gaat, ging ik ook aan krachttraining en yoga doen.

Toen ik vijf jaar geleden een burn out kreeg, besefte ik hoe belangrijk sporten voor me was geworden. Mijn hardloopschoenen werden mijn beste maatjes. Soms moest ik mezelf echt naar buiten slepen en zag ik onderweg alleen stoeptegels. Na elk rondje had ik het gevoel: je hebt dit toch maar weer gedaan. Na een tijdje ging ik letterlijk en figuurlijk weer rechtop lopen. Ik voelde de grond onder m’n voeten, zag de bladeren aan de bomen en de wolken in de lucht en wist: het gaat beter met me.

Met eten heb ik altijd een soort haat-liefde verhouding gehad. Ik kon de hele dag gezond eten en ‘s avonds op de bank een pak koekjes leeg eten. Ik had weinig energie en vaak last van mijn buik (niet alleen na dat pak koekjes). Ik ben me meer gaan verdiepen in gezonde voeding en leerde dat je je lichaam niet moet vullen, maar – zoals het woord al zegt – moet voeden. Een dieet heb ik nooit gevolgd. Diëten werken wel, maar niet voor de lange termijn. Ik geloof in het vinden van een levensstijl die bij je past en zonder moeite kunt volhouden. En dat je goed naar je lichaam moet luisteren: alleen eten wanneer je écht trek hebt en stoppen wanneer je genoeg hebt gehad. Voor mij werkt de 80-20-regel: 80 procent van wat ik eet is gezond en puur. De 20 procent is speelruimte voor af en toe een wijntje of koekje, maar dan hou ik het er bij één, nou vooruit soms twee. Ik hou nu echt van eten en koken. En ik geniet net zo van een bord vol groenten als van een stuk chocola. Ik vind het leuk om nieuwe recepten uit te proberen, maar ik ga ook graag uit eten om de creaties van echte koks te zien en te proeven.

Als freelance journalist schrijf ik over sport, voeding en gezondheid. Om me nog beter in deze onderwerpen te verdiepen heb ik de opleiding Vitaliteitscoach gevolgd. Steeds vaker krijg ik van mensen uit m’n omgeving vragen over sport en voeding. Zo is het idee voor Glow ontstaan.

Glow gaat over goed voor jezelf zorgen en je goed voelen. Over sporten. Niet over strakke billen en een platte buik, maar over jezelf in het zweet werken omdat het zo’n goed gevoel geeft. Over gezond eten. Niet over calorieën tellen, maar over eten dat je lichaam voedt en smaakpapillen prikkelt. En over plezier hebben en genieten van al het moois wat er op de wereld te zien en beleven is. Van sporten, gezond eten en genieten van het leven ga je stralen. Wie wil dat nou niet? Op Glow vind je je dagelijkse dosis inspiratie voor een healthy and sporty lifestyle. Van recepten tot workout tips en de nieuwste sports gear en van interviews met glowlicious peeps tot de leukste hotspots en bijzondere vakantiebestemmingen.

Take care. Have fun. Be happy.
Nienke

Deze blog is op 25 september 2013 gepost op glowmag.nl.